FANDOM


Flaga

Flaga Koszalina

Herb

Herb Koszalina

Koszalin (niem. Köslin) - miasto na prawach powiatu w północnej Polsce, siedziba diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Zajmuje powierzchnię 98,33 km2. Posiada 106 987 stałych mieszkańców.

Podział administracyjnyEdytuj

Koszalin dzieli się na 16 osiedli :

HistoriaEdytuj

Koszalin był osiedlem słowiańskim do XII wieku. W 1214 r. książę pomorski Bogusław II nadał wieś Koszalice, koło Góry Chełmskiej (od starożytności, aż do wczesnego średniowiecza będącej miejscem kultu pogańskiego), w ziemi kołobrzeskiej klasztorowi w Białobokach k. Trzebiatowa. W 1248 r. wschodnia część ziemi kołobrzeskiej z Koszalinem przeszła na własność biskupów pomorskich (kamieńskich) dając początek biskupiemu księstwu kamieńskiemu. 23 maja 1266 r. biskup Herman von Gleichen lokował miasto na prawie lubeckim nadając mu okoliczne wsie i liczne przywileje i ustanawiając tu swoją główną rezydencję i stolicę biskupiego księstwa kamieńskiego. Nabywając wieś Jamno (1331), część jeziora Jamno wraz z mierzeją i grodem Unieście (1353) Koszalin uzyskał bezpośredni dostęp do morza uczestnicząc intensywnie w następnych wiekach w handlu morskim jako członek Hanzy. Prowadziło to do zatargów z Kołobrzegiem i Darłowem – m.in. w 1446 doszło do wygranej bitwy z Kołobrzegiem. Zarazy i wojna trzydziestoletnia zmniejszyły znaczenie miasta. W 1582 roku ukończono budowę zamku książąt pomorskich. Po wymarciu książąt pomorskich w 1637 r. miasto dostało się w ręce kuzyna GryfitówErnesta Bogusława von Croy, a następnie margrabiów brandenburskich. Prawie całe miasto spłonęło w pożarze w 1718 r. i od tego czasu miasto rozwijało się bardzo powoli. W 1816 r. w Koszalinie umieszczono stolicę jednej z trzech rejencji (obok szczecińskiej i stralsundskiej) wchodzącej w skład prowincji pomorskiej państwa pruskiego. W 1859 r. ukończono budowę kolei Koszalin – Stargard jako część linii do Gdańska. W 1890 r. przeniesiono tu Szkołę Kadetów z Chełmna. W latach 1911-1937 działała komunikacja tramwajowa. W 1938 r. z części rejencji koszalińskiej utworzono prowincję Poznań-Prusy Zachodnie z siedzibą w Pile istniejącą do 1945 r. 4 marca 1945 miasto zajęła Armia Czerwona (3 Korpus Pancerny Gwardii generała Aleksego Panfiłowa). Miasto zostało zburzone w 40%. Na mocy ustaleń konferencji w Poczdamie Koszalin znalazł się w Polsce. W 1945 r. władze kilka razy przenosiły siedzibę administracyjną pierwszego województwa szczecińskiego (Pomorze Zachodnie) między Koszalinem i Szczecinem. W 1950 r. podzielono województwo na województwo szczecińskie i województwo koszalińskie. Koszalin był w latach 1950-1975 stolicą "dużego" województwa koszalińskiego (jednego z 17) oraz w latach 1975-1998 siedzibą władz "małego" województwa koszalińskiego (jednego z 49). W latach 1946-54 siedziba wiejskiej gminy Koszalin. W wyniku reformy administracyjnej z 1998 Koszalin znalazł się w województwie zachodniopomorskim, mimo że część mieszkańców głównie z Koszalina opowiadała się za utworzeniem województwa środkowopomorskiego (pokrywającego się w części z dawnym woj. koszalińskim istniejącego w latach 1950-1975). Koszalin po zmianach granic od 1 stycznia 2010 roku rozrósł się w stronę jeziora Jamno. W przyszłości planuje się poszerzenie granic miasta o : Kretomino (prawdopodobnie 2015) i Mścice.

EdukacjaEdytuj

W Koszalinie znajduje się 15 szkół podstawowych, 14 gimnazjów, 9 liceów ogólnokształcących, 5 liceów profilowanych, 12 technik, 5 szkół zawodowych, 6 szkół artystycznych oraz 11 Szkół wyższych.